Obecnie rozbudujemy ułożoną część do rozmiarów 2×2×3, w wyniku czego jedynie dwie sąsiadujące ściany pozostaną całkowicie nieułożone. Metoda pozostaje zasadniczo taka sama jak na etapie pierwszym, trzeba jedynie starać się, by w miarę możliwości nie naruszać tego, co już zostało zrobione.
Najpierw wybieramy jeden z trzech narożników sąsiadujących z już ułożoną częścią. Następnie czekają nas następujące zadania elementarne:
Przykłady pokazują poniższe animacje (jak zawsze, na szaro zaznaczono ścianki nieistotne, dowolnego koloru). W ostatnim przykładzie ułożona wcześniej „kostka” 2×2×2 ulega na chwilę zburzeniu; najlepiej jednak wystrzegać się takich sytuacji.
|
|
|
|
|
A to przykład etapu pierwszego i drugiego. Pierwsza linia zawiera zapis ruchów pierwszego etapu, druga linia odnosi się do etapu drugiego; kropkami w zapisie ruchów oddzielono od siebie poszególne zadania elementarne.
Inne przykłady można znaleźć na witrynie autora metody.